یا رئوف
آن کسی که شفقت شدیدی دارد به طوری که درد و سختی را از دیگران بر می دارد.
میلاد نور هشتم "امام رضا علیه السلام"ستاره زمین وآسمان مبار ک باشه
از همین جا ؛
السلام علیک یا امام غریب
یا شمس الشموس
یاضامن آهو
یا علی بن موسی الرضا
هر روزم شب میشه ،به امید اینکه عاشقتم 
یعنی تو را بنده ام و وبلاگی دارم به نام تو اما
دریغ از یک ذره عمل
خداجونم چقدر گفتی که از خدا آمرزش بطلبین وتوبه کنین
چقدر گفتی خالص باشین ، متقی ومخبت باشین
چقدر گفتی من در همین نزدیک ام
فقط مرا بخوانید
ولی ..
همه گوش ها به طرف زنگ های دروغینه
همه چشم ها فقط ظواهر رو میبینه
وهمه دلها انگار یه وجب خاک گرفته که هرچی پاکش میکنی دوباره فردا روز از نو روزی از نو.
...
خواستم که دستمال عشق رو بردارم وخالصانه روی دلم بکشم
خواستم نسیم خنک نجوای شبانه با تورو به روحم بفرستم
خواستم از آب زلال چشمه معرفت تو بنوشم واز اون سیراب بشم
.....
ولی انگار این صورتک های مسخره زندگی من رو گرفتن
یه حصاری دور دلم کشیدن که منو تنگ گرفته
احساس خفگی دارم
....ولی
خدایا الان تورا شکر میگم
وبعدش دوباره شکر وشکر
کسانی در سر راهم قرار دادی
واتفاقاتی رو تو مسیر زندگی ام گنجاندی
که.......
که سراپا مراعشق و نیاز کرد
زهرچه غیرتوبود بی نیاز کرد
ممنونتم
پی نوشت :هستند کسانی که به زیارت خانه خدا برن ولی وقتی برای اولین بارچشمشون به کعبه بیفته ،به جای عظمت خداوکوه گناهانشون به یاد مریضی ها وغم های کوچیک خودشون بیفتن.!!
یا مالک
کسی که تسلط بر چیزی داشته وصاحب اختیار آن است.
اول از همه
میلاد فاطمه معصومه (سلام الله علیها) مبارک
ومی دونیم که زیارت ایشون برابر با زیارت حضرت زهرا(س)ست.
السلام علی الصدیقه کبری
در ادامه....
همه ما با این آیه آشناییم:
"هرکس به خدا توکل کند ،خدا او را کفایت می کند"
معنی این آیه خیلی بزرگه،که اگه به حقیقت به اون عمل کنیم
معجزه ها می آفریند.
تو این مطلب می خوام نظریه روانشناسان رو که این آیه رو قبول دارن
البته ازطریق بررسی های خودشون واز نظرروحی وروانی بیان کنم.
از کتاب آیین سرنوشت سازی اثر وین دایر:
" طبیعت کائنات بر اساس وفور برکت است و چیزی فراسوی تصورات تنگ نظرانه ماست.
بر پایه آغاز و پایانی نیست و بی حد ومرز است."
آفریننده ای را تصور کنید که با علم خود شما را به این جهان مادی آورده و نیروی است دوست داشتنی،عاشقانه، همیشه جاری،با محبت وبا صفا که سر چشمه آفرینش است.هرگونه کوشش در جهت تغییر آن بوسیله آرزوهای شخصی خود و اعمال زور وفشار آن را مختل وکند میکند.
منبع نیروی تصور شما یک منبع نیروی الهی است
منبع نوری که همیشه زنده ودر حرکت است.شما با این نیرو در تماس آیید و
در این صورت، تماس ضمیر خویش با این عقل کل الهی را احساس خواهید کرد.
هرچه بیشتر این تماس را با شور وهیجان بیشتری انجام دهید.
احتمال شکوفایی آرزوهایتان بیشتر است.
شما آفریننده آرزوهای خود نیستید،بلکه انچه را از قبل آفریده شده به سوی خود جذب می کنین واجازه می دهید انرژی معنوی به انرژی مادی بدل میشه."
(انسان ضمن خواهش وسعی معقول،باید شیوه،زمان ومکان تحقق یافتن آنرا به خداوند واگذار کند"مترجم کتاب")
بشنو این نکته که خود را زغم آزاد کنی
خون خوری گرطلب روزی ننهاده کنی
کار خود گر به کرم باز گذاری حافظ
ای بسا عیش که با بخت خدا داده کنی
یا جواد
کسی که بدون درخواست عطا می فرماید.
"والیل اذا یغشی"
قسم به شب تار هنگامیکه جهان رادرپرده سیاه بپوشاند.
همه جای دنیا شب خدا یه جوره .شب تبسم آسمان به زمین هنگامیکه خسته از همه چیزی.
شب نسیم نوازش خوش خدا بر سر بندگان.
ونجوای شبانه واشک های شبانه روح را خالص می کنه.
خدا جونم خودت گفتی که اولیای خدا هرگز هیچ ترسی از آینده وهیچ حسرت واندوهی از گذشته در دل آنها نیست.
واولیای خدا کسی جزافراد با ایمان وخدا ترس نیست.
خدای مهربونم آیا من رو هم دوست دار خودت میدونی؟
پی نوشت :برگرفته شده ازآیه 62و63سوره یونس
یا الله
معبودی که عقل ها و دلدادگان او در درک مقام و عظمت واقعی او متحیرند( این اسم اعلی ترین و خاصترین اسم خداست )
آنانکه معنی عشـق را نفهمیدند .خندیدند ،بدون اینکـه لحظه ای بدانند که از پس خنده شان می توانست زندگی تازه ای شکل بگیرد.گریستند وندانستند ویا نخواستندبدانند که بدون گریه زندگی معنی ندارد.
براستی معنای واقعی زندگی چیست؟
دیدن ،بدون دیده شدن؟ ،حرف زدن بدون تأمل ؟ شنیدن بدون تفکر؟برخاستن بدون نیت؟
همه اینها را دور باید ریخت ؛به قول سهراب چشم ها را باید شست ،جور دیگر باید دید.
وامروز روز خوب و دوست داشتنی دیگری است .برای تو .من وما ، در کنار هم.
انسانها به کنار هم بودن نیاز دارند و این معنی دیگر عشق است .سلامی نو .کلامی نو ونگاهی نو.از امـروز تو دیگر ،معشوق همیشگی نیستی .می دانی عاشقت ،خالق توست .کسی که تو را از روح خود آفرید ودوست داشت اینگونه جلوه ای از جمال خودرا در آدمیان نظاره کند وتو بدون هیچ چشم داشتی مخلوق شدی وعامل عظمت یگانه خالق هستی .
وتو بدین گونه آفریده شدی که می باید وباید شکر گذار باشی ،همانگونه که خالقت خواست وهمانگونه که تو را خلق کرد.
می خواهم از این پس مخلوق واقعی خالقی زیبا باشم چرا که من به خاطر او زیبایم.
یا رب
آنکه موجودات را به سمت کمال می کشاند و آنکه مالک ، مدبر و تربیت کننده موجودات است و آنان را به سمت کمال سوق می دهد.
"خدایا دانستم که در اثر دگرگونی آثار وتحولات ، مرادتو از خلقت من اینست که خودت را در هر چیزی به من بشناسانی."
کنارحجله مرد درویشی دست به پارچه حجله می کشد ،فکر می کنم داره حمدو سوره می خونه.
توی پیاده رو ،کودکی خرد ، دست مادرش را گرفته وخود را برای مادر ناز می کند.
آن طرف تر صدای تق تق مغازه ای ،آرامش خیابان را بهم زده.
وداخل کوچه صدای بلند گوی صبحگاهی دبستان به گوش میرسد.
واین طرف عده ای منتظر اتوبوس.
روزمرگی ها را با همین جملات میشود شناخت.
هر روز وهرروز ،تکرار مکررات.
مثل اینکه فیلمنامه ای از پیش نوشته شده باشد وهمه بازیگرها خوب نقش شان را بلدند.صبح از خواب برمیخیزی ،به دنبال کارهایت می روی وباز برمی گردی.
نقش ونگار زندگی زیباتر از این حرفهاست.
روی گلدان زیبای دل هرکسی نقش شور انگیز عشقی به چشم می خورد.
وشاید این دلهای ما از بهر امیدی دل خوش کرده.
وشاید همین لحظه که در آنیم بزرگتر از آنست که دیده شود
به بزرگی پهنای گیتی وسرخوشی بعد از عشق.
وزندگی بدون عشق بی معناست...
