: درباره وبلاگ :

سلسله موی دوست حلقه دام بلاست
هرکه دراین حلقه نیست فارغ از این ماجراست
××××××××××
مطالب این وبلاگ را فقط برای نزدیکی به او بخوان.هرچه هست ازدل،برمی آید.
حال که بر سر سفره دوست نشسته ایم ،قدر نعمت بدانیم ونمکدان نشکنیم .
روزها گذشت ودرفکر این هستم که چرا غفلت کردم .چرا بودم ...ولی نخواستم باشم؟ زمزمه رودخانه مرا به سوی تو می کشاند.دست خودم نیست .ردپای آب را میگیرم به تو می رسم . تودر قله کوهی .اون پایین که بودم تورا نمی دیدم ورودخانه برایم بزرگ بود.ولی حالادرقله کوه توچقدر بزرگی ورودخانه چقدر کوچک است ...هرچه بالاتر می آیم رودخانه دنیا کوچک وکوچک تر میشود....ومن درمه وجودتو محو میشوم...تا ابد...تا ابد...