یا سلام
منزه و مبرا از هر عیب و نقص و زوال و انتقال است .
دوشم شبی گذشت ؛چه گویم چگونه بود
هم چون نیاز تیره و هم چون امل طویل
دلم هوس نان تنوری کرده .بوی خوش نان .بوی زندگی می دهد.
این روزها رقص برگهای پاییزی را دیده اید ؟ گویی با اینکار وجودشان را به رخ آدمها می کشند ومی گویند پاییز آمد...اما صدای خش خش انها زیر پا نشان از بی وفایی آدمها میدهد. آه که چقدر زیبایی ها دور افتاده اند.
زیبایی پاییز ، زیبایی لبخند یک کودک ، زیبایی کمک به دیگران ، زیبایی بخشش و زیبایی انتظار همه وهمه حکایت از سرزندگی می دهند.
این روزها سرزنده ترم...
این روزها می فهمم ؛طراوت باران و زردی برگها همه لطف خداست .سلامتی و نعمت شکر و به یاد او بودن وبه یاد موعود بودن همه لطف خداست وبه این فکر کردن که هرکس دراین شهر زنده هست وهرچیز که می جنبد همه از وجود محبوب است ، مثل آفتاب لطفش را درهمه عالم گسترانیده ..
توی این زندگی ها هیچ وقت جای خدا را خالی نکنیم.
*به قول سهراب :او به شیوه باران پراز طراوت تکرار بود.
*تکرار طراوت نشان از سرزندگی است.
*همیشه بدان درهرجایی هستی خداوند یک پله بالاتر از توست، نه به خاطراینکه خدای توست ؛به خاطر اینکه می خواهد دست تورا بگیرد.
